رستنی ها کم نیست
من و تو کم بودیم
خشک و پژمرده و تا روی زمین،
خم بودیم
گفتنی ها کم نیست،
من و تو کم گفتیم .
مثل هذیان دم مرگ، از آغاز چنین در هم بر هم گفتیم
 دیدنیها کم نیست
 من و تو کم دیدیم
بی سبب، از پاییز
جای میلاد اقاقیها را پرسیدیم
چیدنی های کم نیست
 من و تو کم چیدیم
وقت گل دادن عشق
   روی دار قالی
بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم
خواندنیها کم نیست
 من و تو کم خواندیم
من و تو ساده ترین شکل سرودن را
در معبر  باد
با دهانی بسته وا ماندیم
من و تو کم بودیم
 من و تو اما در میدانها،
 اینک اندازه ما می خوانیم
 ما به اندازه ما می بینیم
ما به اندازه ما می چینیم
ما به اندازه ما می گوییم
ما به اندازه ما می روییم
من و تو کم نکه باید شب بی رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم
من و تو خم نه و در هم نه و کم هم نکه می باید با هم باشیم
 من و تو حق داریم در شب این جنبش،
 نبض آدم باشیم من و تو حق داریم که به ا اندازه ما هم شده با هم باشیم
            .گفتنی ها کم نیسیت


*******شاعر
خواننده: فرهاد.
 این ترانه زیبا رو گل پنبه مهربون امروز بهم داد.دیدم خود آهنگ رو که نمی تونم توی وب بگذارم، حد اقل شعرزیبای  اون رو قرار بدم.