رستنی ها کم نیست
من و تو کم بودیم
خشک و پژمرده و تا روی زمین،
خم بودیم
گفتنی ها کم نیست،
من و تو کم گفتیم .
مثل هذیان دم مرگ، از آغاز چنین در هم بر هم گفتیم
 دیدنیها کم نیست
 من و تو کم دیدیم
بی سبب، از پاییز
جای میلاد اقاقیها را پرسیدیم
چیدنی های کم نیست
 من و تو کم چیدیم
وقت گل دادن عشق
   روی دار قالی
بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم
خواندنیها کم نیست
 من و تو کم خواندیم
من و تو ساده ترین شکل سرودن را
در معبر  باد
با دهانی بسته وا ماندیم
من و تو کم بودیم
 من و تو اما در میدانها،
 اینک اندازه ما می خوانیم
 ما به اندازه ما می بینیم
ما به اندازه ما می چینیم
ما به اندازه ما می گوییم
ما به اندازه ما می روییم
من و تو کم نکه باید شب بی رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم
من و تو خم نه و در هم نه و کم هم نکه می باید با هم باشیم
 من و تو حق داریم در شب این جنبش،
 نبض آدم باشیم من و تو حق داریم که به ا اندازه ما هم شده با هم باشیم
            .گفتنی ها کم نیسیت


*******شاعر
خواننده: فرهاد.
 این ترانه زیبا رو گل پنبه مهربون امروز بهم داد.دیدم خود آهنگ رو که نمی تونم توی وب بگذارم، حد اقل شعرزیبای  اون رو قرار بدم.

صحبت جانان ز انوار دل است        سّر این  دل  تاج  دار محفل است
حرف دل را از درون باید شنید        گوش سر غافل ز اسرار دل است
"باغچه"
حالا تو دم به دقیقه میخ و چکش بگیر دستت وبکوب. بابا حکایت میخ آهنی و سنگه.سنگه نرمه نرمه.خارا نیست.اون میخه، میخ آهنی نیست.داری می کوبی توسر کی معلوم نیست.
شدی حکایت کسی که از اعدام میترسه.به همین خاطر هنوز حکم صادر نشده خودش رو توی سلولش دار میزنه.بابا از این ستون تا اون ستون کلی راه( تو این راه شاید فرجی هم حاصل شد.دلت رو بسپار به صاحبش.خودش درست می کنه بنیادی و اساسی(
-----------------------------------------------
یک سفر نزدیک
التماس دعا از دوستان. هر چند سفر آشناست.اما این بار مسافر یکم غریب.